Moje późne lato

Witam wszystkich bardzo serdecznie.
Mamy już jesień, a ja dziś chciałam powspominać minione, późne lato, które zbyt szybko uciekło. Szkoda, bo bardzo je kocham. Te wszystkie kolory, ciepło, słońce i śpiewy ptaków. Nawet kocham upały, chociaż dają się we znaki. Dla mnie wiosna i lato są najpiękniejsze. Napełniają mnie optymizmem, radością i chęcią do życia. Niestety, nadeszła jesień…
Ale w dzisiejszym dniu tym się nie martwię, bo przedstawiam Wam jeszcze letnie kolory w moim ogrodzie:)

Nasz domek w pełnym, słońcu.

późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia
Poniżej moje ulubione kwiaty późnego lata, floksy. Są niezawodne, kwitną do tej chwili. Poświęcam im trochę czasu, gdy przekwitnie wiecha ucinam ją. Taki zabieg mówi roślinie, że należy znów wykształcić kwiaty:) Tym sposobem przedłużam ich kwitnienie.
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia
Tak jeszcze pięknie  kwitną  floksy.
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia
Natomiast na żółtej rabacie także jest wesoło. Jeszcze nie zakończyło się kwitnienie rudbekii, nachyłków, języczek czy pięciorników. Jest także żółta róża parkowa i (niestety) nawłoć. Nawłoć sama przywędrowała z dzikich, okolicznych łąk. Jest moim utrapieniem.
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia
Późnym latem, jak dla mnie, najpiękniej wyglądają kwiaty hortensji. W ogrodzie mam głównie  odmiany hortensji bukietowych.
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia
Anabell
Anabell , Vanille Fraize, Grandiflora
A poniżej hortensja ogrodowa. Niestety, te odmiany źle znoszą nasze zimy i nie kwitną, gdyż przemarzają im pąki kwiatowe. W tym roku zakwitły. I to było dla mnie prawdziwe święto:)
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia
Naszego pieska Cykorka zainteresowały kwiaty w koszyczku. Co prawda one nie pachną, ale może się nimi pobawić i to lubi. Cykor to mały urwis:)
Jeszcze kwitną i inne kwiaty. Na przykład śliczna różyczka pnąca o wiotkich pędach, Super Dorothy Heldoro. Jej kwiaty zebrane w gęste wiechy, pojawiają się od maja do przymrozków. Jestem nimi zachwycona!
To takie miłe zakończenie lata…
Aby zatrzymać lato na dłużej pomyślałam o ozdobieniu skrzynki letnimi kwiatami…
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia decoupage 3D
Wybrałam papier ryżowy z kwiatami w koszyczku i ozdobiłam wieczko. Jest to decoupage z pewną innowacją.
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia decoupage 3D
Niektóre z kwiatów i liści są 3D.
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia decoupage 3D
Wyszło dość interesująco, a kwiaty 3D są dla mnie urzekające. Użyłam do ich zrobienia pasty strukturalnej, mieszając ją z odrobiną farby akrylowej. Z kolei boki pudła pomalowane są farbami kredowymi w trzech kolorach. Wyszło niebanalne tło, na które przykładałam szablon i wymalowałam wzór. Wzór w dwóch kolorach, drugi z lekkim przesunięciem.
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia 3D
Osobiście bardzo jestem zadowolona z mojej skrzynki i od razu znalazłam dla niej zastosowanie. Trzymam w niej dekory wyciśnięte z super lekkiej masy, których używam do innej pracy… zdjęcia tej pracy w innym poście.
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia decoupage 3D
I tak mam pamiątkę z lata!
Na blogu u Reni trwa zabawa w “babie lato”. Lubię babie lato w słońcu i przy lekkim wietrze, wtedy czuję radość. 
Zgłaszam swoją skrzynkę do tej zabawy z nadzieją, że Renia uzna moją pracę:)
Na zakończenie opowieści o lecie i jego urokach, zostawiam dla Was kwitnący jeszcze LEN.
późne lato,late summer odmiany hortensji bukietowych, hydrangea Anbell. Lime light, Grandi flora, Vanille freze, floksy, phlox, języczka, nachyłki, rudbekia decoupage 3D
Wszystkich ściskam serdecznie i życzę słonecznej jesieni.
czytaj więcej

Co piszczy w naszych krzakach

Witam kochani serdecznie. Dziękuję bardzo za Wasze liczne wyrazy współczucia z powodu śmierci mojej Mamy.
Trudno się z tym wszystkim pogodzić, ale życie toczy się nadal. Mama jest w moim sercu i tam pozostanie na zawsze.
*************************************

Znów długo nie pisałam, ale trudno się po tym wszystkim pozbierać. Ale dziś chciałam opowiedzieć Wam o tym, co przez ten czas działo się u mnie w ogrodzie. Moje krzaki bardzo nabrały objętości, rozrosły się i są jeszcze bardziej tajemnicze.

Jak wcześniej pisałam o mojej przypadłości (tutaj) nadal jestem mocno unieruchomiona, dopiero pod koniec lipca będę mogła chodzić o kulach. To aż dwa miesiące bezruchu! Mój azyl to taras, tu przebywam cały dzień, mimo wszystko szczęściara ze mnie!  Mogę patrzeć na zieleń. Mąż mnie wywozi na taras zostawia (oczywiście z zaopatrzeniem we wszystkie potrzebne rzeczy), a sam robi za nas dwoje w ogrodzie i domu. To kochany facet:)

Od rana obserwuję pobliskie drzewa i krzewy. Nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego ile jest gniazd w lesie i ile mam ciekawych mieszkańców ogrodu…

Proszę co zasiedliły ptaszki….garnek na płotku do warzywnika! Wewnątrz garnka jest piękne, wysłane mchem, gniazdo. Ciekawe kto je wykonał?

Jestem śliczna, myślę, że tak o sobie myśli makolągwa:)

I zaobserwowana przeze mnie para zakochanych sierpówek, usiadła na kikutach starego jałowca.

Poniżej szczygieł zmykający z tarasu.
I zdjęcie podlota sójki.
Obserwowałam walkę ptasich  rodziców z krogulcem. Ten upatrzył sobie nasz las i atakował młode podloty. Czasem z łupem odlatywał daleko, ale zdarzało się, że wypuszczał je ze szponów. Rodzina tych poszkodowanych ptaszków krzyczała przeraźliwie odganiając go od małych.
 Ach ta przyroda…

Maj, czerwiec i lipiec to piękne miesiące, przepych kwiatów bardzo mnie cieszył i syciłam oczy ich widokiem. Róże obsypane były kwiatami, o słodkim zapachu. Większość z nich kwitnie nadal.
Przede wszystkim 21-letnia róża Louis Odier, o której dużo pisałam tutaj. Jest cudowna, pachnąca i ciągle kwitnąca 🙂 Całkowicie zawładnęła różowym gazonem.

Wejście do warzywnika również obsypały róże, zamiast warzyw też są róże:)))
A tutaj przed domem, kwitnąca “czapka” białej, zebranej w grona róży. Nie wiem co to za odmiana, dostałam sadzonkę w prezencie. Budzi zachwyt tak bujnym kwitnieniem. Niestety, już go nie powtarza. Zostawiam jej owoce na zimę. Są drobne i ptakom smakują, i prześlicznie wyglądają przyprószone śniegiem.
Oprócz róż kwitły też inne kwiaty, jak moje ulubione naparstnice, piwonie, klematisy, lawenda i… stokrotki.
Tu powojnik Asao.
A to bardzo ciekawa piwonia bylinowa o pojedynczych kwiatach.
Kwiaty lawendy obsypane były białymi motylkami.
I kwitnące stokrotki, niezawodne kwiatuszki.
Cieszyliśmy się czereśniami, ale w tym roku była ich tylko garstka. Zjedliśmy może trzy kilo, resztę opędzlowały ptaki:)
I znów w tym roku straciliśmy jedną gałąź naszego, ulubionego orzecha włoskiego. Tak od trzech lat łamią się mu konary (orzech bardzo stary), w tej chwili został jeszcze jeden. Nie pozwoliłam całkiem wyciąć drzewa, ponieważ wymyśliłam sobie pnącą różę na pozostawionym wysokim pniu! Taka naturalna podpora dla pnącej róży wygląda ciekawie i jest romantyczna:) 
Dodam jeszcze, że… odwiedził nas niesamowity gość. Piękny w swej brzydocie. Olbrzym, rozpiętość skrzydeł ponad 7 cm, gruby odwłok i grube czułki… Wyglądał bardzo egzotycznie i wzbudził we mnie nieprzyjemne uczucie, brrr.
Jest to ćma, bardzo rzadko spotykana. Motyl ten to zawisak tawulec. Zawisaki pobierają nektar z kwiatów za pomocą długiej i cienkiej ssawki, zawisając przy tym nad kwiatem.  Piękny prawda? Podoba się Wam? Ja się nim zachwyciłam.
Jeszcze nie napisałam o grzybach, które rosły w naszym ogródku warzywnym. To smardze jadalne. Było ich całkiem spore poletko.
Tyle w skrócie o otaczającej mnie przyrodzie.
Nie będąc chodzącą, niestety praca w ogrodzie mi odpadła, więc staram sobie znaleźć inne zajęcia. Mam ich całkiem sporo i nie nudzę się.
Między innymi robię biżuterię z koralików (Toho-15). Są to takie oto kolczyki:
Nad wszystkim czuwają moje pieski:)
Oj mogłabym jeszcze dużo wymieniać co działo się przez ten czas w moich krzakach. Myślę, że powstaną nowe posty i pokażę jeszcze mój ogród i pochwalę się rzeczami, które zrobiłam.
Tymczasem pozdrawiam wszystkich serdecznie i życzę miłego tygodnia.
czytaj więcej

Moja Mama

W ubiegłą niedzielę umarła moja Mama Zofia. Spodziewaliśmy się Jej odejścia, bowiem od kilku miesięcy ciężko chorowała, a choroba i wiek (miała 90 lat) nie dawały żadnych nadziei. A jednak, mimo tej oczywistości nieuniknionego, cios okazał się dla mnie bardzo trudny do przyjęcia. Bo przecież już nigdy nie pogadamy, nie zobaczymy się…

Moja Mama Zofia Grab
Moja Mama w młodości

Pozostanie w naszej pamięci, na zdjęciach, a także w obrazach, które namalowała i które wiszą na ścianach domów naszej rodziny. Mój skromny talencik do zajęć artystycznych w genach przejęłam właśnie od Niej (również mój brat) .

Chciałabym na łamach mojego pamiętnika – bloga, przybliżyć Wam Jej postać i troszkę o Mamie powspominać. Na pewno byłaby z tego zadowolona…

Moja Mama była kobietą nietuzinkową, ciekawą, kolorową, artystką… Chociaż sztuką zajmowała się tylko amatorsko, to przez wiele lat, zwłaszcza od przejścia na emeryturę, z wielką pasją. Jak sama mówiła: “dostałam kropkę od Boga w postaci talentu”. A miała wszechstronne uzdolnienia, nie tylko plastyczne, także np. aktorskie, co w połączeniu z rewelacyjną pamięcią, owocowało zaskakującymi wiele osób cytatami dzieł klasyków. Swoim wnukom i prawnukom potrafiła recytować całe strofy “Pana Tadeusza”, wiersze Brzechwy czy Fredry.

Umiała pięknie śpiewać, grać, szyć, haftować, dziergać, a przede wszystkim malować. Należała do Lubelskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych, uczestniczyła w wielu wystawach malarskich. Lubiła też kopiować znanych malarzy, choć zawsze “po swojemu”, z jakimiś zmianami. Inspirowały ją zarówno “Słoneczniki” Van Gogha, jak i pejzaże Szyszkina.

Przedstawię kilka wybranych prac mojej Mamy, na początek coś z Jej najbardziej ulubionych tematów, zaczerpniętych z natury: od kwiatów, przez pejzaże, po zwierzęta, zwłaszcza konie.

Obrazy olejne:

Akwarele:

Obrazy haftowane ściegiem płaskim, obrazy są duże, oprawione w ramy za szkłem.

Także tkała gobeliny, głównie o tematyce sakralnej. Jeśli ktoś zna cyrylicę może przeczytać, że jest to św. Borys.

Mama bardzo kochała przyrodę, pochylała głowę nad każdym kwiatkiem dostrzegając w nim nieprzeciętne piękno. Umiała przy tym uroczo się rozwodzić na jego temat. Gdy przyjeżdżała do nas na wieś, biegała po ogrodzie i zrywała kwiaty, aby je zasuszyć i cieszyć się nimi zimową porą.
A w moim panieńskim domu zawsze były zwierzęta: pieski, kotki, ptaki.
W ubiegłym roku Mama wyleczyła gołębia, który z odłamanymi paluszkami wylądował na jej parapecie. Gołąb tak się przyzwyczaił, że przychodził na posiłki o odpowiednich porach i głośno gruchał. Nie bał się Mamy, siadał na jej dłoni, a Ona go gładziła po grzbiecie. Tak było przez cały rok, nawet zaglądał zimą. Teraz gołąb musi poradzić sobie sam, bez ulubionej opiekunki.

Trudno pogodzić się z utratą Rodzica, nawet gdy jest się w bardzo dojrzałym wieku. Już nigdy nie zwrócę się do Niej i nie powiem Mamo…

Dziękuję wszystkim czytelnikom i pozdrawiam serdecznie.

czytaj więcej

Czapeczka dla Pigmeja

Witam wszystkich bardzo serdecznie. Myślę, że może jeszcze o mnie pamiętacie, mam taką nadzieję i to ogromną! Długo się nie udzielałam, bo miałam, i mam nadal, smutne rodzinne kłopoty. Na domiar tego złego, to jeszcze złamałam nogę w kolanie. Miałam operację i leżałam w szpitalu. Teraz leżę w domu, trochę jeżdżę na wózku inwalidzkim.

Wynajduję sobie prace, które w moim stanie mogłabym wykonać. Okazało się, że jak są chęci. to można sporo tych prac wymyślić.
Pierwszą z nich i bardzo ważną, jest akcja u Justynki – “Na równiku też jest zimno”.
Przyłączyłam się do niej z wielką przyjemnością.

W domu miałam włóczkę z głębokiego PRL-u, jeszcze nie używaną i nie skręconą w motek. Postanowiłam jej użyć do wykonania kompletu na zimne noce dla maluszków Pigmejów, jak się okazuje – marznących i chorujących z powodu tego afrykańskiego zimna.
Takich starych rzeczy, jak ta włóczka właśnie, nie wyrzucam, bo nigdy nie wiadomo kiedy mogą się przydać i okazało się, że po 40 latach leżenia w szafie, mogę z niej zrobić coś przydatnego. Włóczka to połączenie bawełny z wiskozą, bardzo delikatna z lekkim meszkiem.

Komplet robiłam na drutach. Trochę mi zabrakło włóczki na kocyk, ale trudno – wygląda to tak, jak na zdjęciu. Czapeczkę i skarpetki zrobiłam według mojego pomysłu zapamiętanego z PRL-u, takie właśnie rzeczy robiłam dla mojego, wówczas malutkiego, synka.

W tamtych czasach wszystko było zdobyczne, wystane w kolejkach i ta włóczka również ma swoją historię. Gdy opowiadam wnukom, że na półkach w sklepie był tylko ocet, śmieją się z niedowierzaniem. A przecież tak było.
Było źle, ale mimo wszystko dużo, dużo lepiej niż mają Pigmeje. Biedny naród, dlatego też kłaniam się nisko Justynce, że pomyślała o takiej akcji, która w mikroskopijnej części poprawi ich los, a na pewno wywoła uśmiech na twarzy. To jest właśnie ta kropla, kropla w morzu potrzeb.
Pozdrawiam Was ciepło .

czytaj więcej

Krysia…

Mamy bardzo smutne wieści. Zmarła nasza blogowa koleżanka Krysia. Mama Lidzi – Czarnej Damy.
Lidziu, wiadomość o śmierci Twojej Mamy wstrząsnęła mną mocno. Miałam nadzieję, że wyzdrowieje i będzie pokazywała nadal karteczki na swoim blogu. Były one wyjątkowe, Krysia miała niezapomniany styl. Jej karteczki były bardzo delikatne z wieloma drobnymi elementami. Tylko osoba bardzo cierpliwa mogła je tworzyć. Pamiętam kolekcje muszli, które Krysia gromadziła, świece i długopisy. Będzie mi bardzo Jej brakowało.
Trudno pogodzić się z tak wielką stratą, trudno żegnać kogoś, kto jeszcze mógł być z nami…
Żegnaj na zawsze Krysiu.
Ta symboliczna róża jest dla Ciebie Krysiu…
Ania – Pawanna

czytaj więcej

Jeszcze świątecznie

Witam serdecznie.
Bardzo Wam kochani dziękuję za wszystkie życzenia, te pocztowe i te wirtualne. Czas tak szybko płynie, że za pasem już następne święta:)

Chciałam pokazać Wam mojego, pięknie kwitnącego storczyka.


Dziękuję za cudne karteczki i za serce w nie włożone.
Z ostatniej chwili czyli dnia 2.05.2019 roku:) Poczta dopisała, otrzymałam zagubioną gdzieś w kraju, karteczkę od Oleńki.
Bardzo dziękuję Olu za śliczną, delikatną karteczkę.
Przed świętami zrobiłam kilka pisanek. Większości już nie ma, były drobnymi prezentami.
Poniżej pisanki w stylu vintage z wydmuszek gęsich:) Spękania dwuskładnikowe i złoty wosk, wtarty w spękania.
Jeszcze jedna pisanka na stojaczku. Powstała z plastikowej wydmuszki. Malowana od środka klejem do decu, posypana brokatem i pokryta kolorową farbą kredową.
Użyłam różnych mediów, między innymi kolorowe woski i farbę kredową. Wycisk z masy lekkiej Fimo. Pisanka stała na kredensie i |pasowała (moim zdaniem) do zgromadzonych tam pamiątek.
Wszystkie pisanki kieruję na zabawę do Reni – Polszczyzna i rękodzieło.
Kochani bardzo Wam za wszystko dziękuję i pozdrawiam serdecznie!
P.S. Czy podoba się Wam mój, pięknie kwitnący storczyk? Zdradzę Wam, że jest to kwiat… sztuczny z foamiranu. Zrobiłam go na warsztatach z Liną Shvets.
czytaj więcej

Życzenia

Wszystkim miłym gościom życzę wspaniałych Świąt Wielkanocnych. Zdrowia i pomyślności.  Niech te Święta upłyną Wam w ciepłej, rodzinnej atmosferze.

Ania/Pawanna

Poniżej cudowny filmik, zapraszam. Pozdrawiam wszystkich bardzo mocno!
czytaj więcej

Wiosna

W końcu do nas przyszła w pierwszych kwiatach i zapachach. Szukałam wiosny w swoim ogrodzie, chodząc tu i tam, przyglądając się drzewom i krzewom. Przyroda ruszyła się do życia, ptaki cudownie śpiewają, pączki na drzewach pęcznieją. Jest cudownie!

Pierwszą kwitnącą rośliną w moim ogrodzie jest oczar.

Oczary szykują się do kwitnięcia już w styczniu, a zakwitają na początku lutego, tak przynajmniej jest u mnie. Kwitną długo, a  później te niezwykłe kwiaty pozostają na krzaku długo, jak gdyby na nim zaschły. Cud natury!
Poniżej kwitnąca kalina wonna. Rozsiewa piękny zapach i przyciąga pszczółki. Tę pszczółkę zobaczyłam po raz pierwszy w tym roku, na początku marca. Jeszcze zbyt zimno, aby pszczoły wyszły w pełni na zewnątrz.                                                                                                                                                   
Jak w wielu ogrodach i u mnie kwitną krokusy, przebiśniegi, zawilce ogrodowe… 

Kwitną też bardzo intensywnie derenie jadalne. Rosną nad stawem i złocą się już z daleka. 20 lat temu posadziłam jeden krzak i długo czekałam na owoce. Dereń kwitł wspaniale, ale ich nie zawiązywał. Po kilku latach dosadziłam kolejne trzy. Od tej pory co roku mam masę owoców, z których robię nalewki.
 Dlaczego nie zawiązywał owoców? Otóż derenie są rozdzielnopłciowe, muszą być dwa osobniki, aby powstały owoce. Obecnie wyhodowano takie krzewy, które nie potrzebują już drugiej płci.
Nad samym stawem także tętni wiosenne życie. Ale jeszcze rośliny są w powijakach. Myślę, że niedługo będą kwitły kaczeńce i knieć błotna. Obecnie wychodzą z wody listki nenufarów i żółtego kosaćca błotnego. Mam w różnych miejscach skupiska tego kwiatka, sam nie wiadomo skąd przyszedł i sam rozsiewa się pięknie.
Moje pieski lubią spacer nad stawem, bo w nim zawsze coś się dzieje. A to przepłoszą kaczkę,
a to wyczują coś w szuwarach.
Reksio z Cykorkiem  na pewno wyczuły szczurka wodnego. Natomiast Luna, dama, tylko spogląda na chłopców z daleka i w zamyśleniu zastanawia się co też te psy wyczuły…
Muszę napisać, że znów mam trzy pieski. Tuż przed Świętami Bożego Narodzenia odeszła od nas seniorka stada, piętnastoletnia sunia Bawarka.
Nad stawem kwitną wierzby, dla mnie ich kwitnienie jest początkiem prawdziwej wiosny.
Siedząc nad stawem wsłuchiwałam się w śpiew ptaków. Wśród tych cudnych treli usłyszałam dziwny skrzek, jakby ktoś się dziwnie śmiał. Nade mną, wysoko na olsze siedział dzięcioł zielony.
Zrobiłam zdjęcie. Chociaż mam długi obiektyw, to jednak nie aż tak silny, aby sfotografować go w dużym zbliżeniu.
Tego sporego dzięcioła widzimy często w naszym lesie, jak chodzi po trawie i wyjada sobie mrówki. To jego przysmak, a gdy natrafi na ich gniazdo to wyjada głównie larwy. Wtedy chyba jest najbardziej zachwycony:) Dzięcioły te, z powodu miejsca i sposobu zbierania pokarmu nazywane też dzięciołami ziemnymi, są pod ścisłą ochroną.
Poniżej zdjęcie w cyfrowym przybliżeniu, wykadrowane, stąd jego słabsza rozdzielczość.
Łąka nad stawem nabrała w słońcu ciepłej zieleni.
A patrząc w górę zobaczyłam klucz żurawi. 
To już prawdziwa wiosna! Piękna i radosna!
Przesyłam Wam wiosenne pozdrowienia i życzę miłych dni.
Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze i za to, że jesteście.
czytaj więcej

Od koperty do koperty…

Witam bardzo serdecznie.
W poprzednim poście pokazywałam Wam prezenty w kolorze żółtym, a dziś przyszedł czas na czerwone. Tak mało mnie na blogu, że aż mi smutno. Ale mam powinności i muszę je wypełniać.
Dobrze, że Lidzia wymyśliła taką zabawę, przynajmniej czasem mogę się odstresować. Dość smutasów, czas na pokaz.

Ja wylosowałam samą organizatorkę zabawy – Lidzię. Dla niej przygotowałam taki oto czerwony prezent:

 Z Lidzią poznałyśmy się osobiście latem ubiegłego roku. Ze zdjęć, jakie posiadam wybrałam jedno i oprawiłam. Dodałam bukiet róż z foamiranu.
 Byłam, jakiś czas temu, na warsztatach z foamiranem i zakochałam się w nim. Po prostu wpadłam po uszy:)

Zrobiłam również karteczkę w stylu całości.
Chyba teraz już wszędzie będą takie foamiranowe kwiatki:)
Do mnie czerwoną kopertę przysłała Kamilka z bloga “Z kapelusza wzięte”.
Karteczka od Kamilki jest iście ognista!

 I piękna bransoletka.

Słodyczami i oryginalnym notesem od razu zainteresowała się moja wnuczka:)
Bardzo Kamilce dziękuję za super kopertę. Lidziu, a Tobie za organizację tej pięknej zabawy.
Na zakończenie banerek.
Kochane namawiam Was do tej uroczej zabawy. Nie macie pojęcia, jakie to uczucie, gdy po otwarciu koperty wysypujemy jej zawartość w jednym kolorze!
Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie.
czytaj więcej

Żółta koperta

Jak zwykle jestem spóźniona, ale lepiej późno niż wcale:) Chciałam pokazać Wam prezent z zabawy, jaką ogłosiła na swoim blogu Lidzia – Czarna Dama. Spodobały mi się zasady tej zabawy i zgłosiłam się do niej. O tych zasadach możecie poczytać tutaj.  W styczniu kolorowa koperta była żółta. To znaczy wszystkie zawarte w niej rzeczy miały być w odcieniach żółtego.

Jedną z zasad było losowanie osoby, do której wysyłało się kopertę. Do mnie przyleciała niespodzianka od Ani Klimkiewicz.

Ja przygotowałam upominek dla Mici Marzeny Przybyły.
Trochę słodkości i żółtych drobiazgów. Zrobiłam także przybornik krawiecki i poduszeczkę na igły.
I taką żółtą karteczkę z suszonych kwiatów. Lubię suszyć kwiaty, są równie piękne jak te żywe.

Gdyby ktoś był zainteresowany tą zabawą, to jest już ogłoszony nowy kolor na miesiąc luty – czerwony!
Dziękuję Lidzi za wymyślenie tej zabawy, a Ani za uroczy prezencik.
A Wam moje drogie za moc życzeń urodzinowych jakie znalazłam pod poprzednim postem.
Pozdrawiam serdecznie.

czytaj więcej